Aerodynamica uitgelegd:
De afbeelding hier naast laat de basis van luchtweerstand (drag) zien bij een rond object(onderbeen wielrenner): de luchtstroom kan de kromming niet volgen, laat los (separation), en creëert een chaotisch lagedrukgebied (wake) achter het object dat de snelheid vertraagt.
Bij fietssokken met een 3D-structuur (vaak verticale ribbels) gebruiken we een slim trucje uit de aerodynamica om dit proces te beïnvloeden.
Hoe aero-sokken werken: De 'Boundary Layer'
Normaal gesproken zou de luchtstroom rondom een glad onderbeen al vroeg "loslaten", wat een grote, turbulente staart achter het been veroorzaakt. Dit zorgt voor veel weerstand.
Het ''golfbal effect"
De 3D-structuur op een aero-sok werkt hetzelfde als de kuiltjes in een golfbal. De ribbels creëren opzettelijk een hele kleine laag gecontroleerde turbulentie vlak boven het oppervlak. Dit noemen we de turbulente grenslaag.
- Laminair (glad): De lucht is netjes maar "zwak" en laat snel los van het been.
- Turbulent (ribbels): De lucht krijgt meer kinetische energie en "kleeft" daardoor langer aan de ronding van het been.
Het resultaat:
Doordat de lucht langer de vorm van het been volgt, wordt het punt van flow separation naar achteren verschoven. Hierdoor wordt de "wake" (het vacuüm-getrek achter je been) een stuk kleiner. Een kleinere wake betekent minder zuigkracht naar achteren en dus minder luchtweerstand.
